|
مرگ گرداب سال هاي وحشت و ترس سالهاي پوچي و تباهي سالهاي بيهودگي ؛ در كوچه هاي بی فردا به راه افتادن واي ... چه لحظات مرگ آوري ... ؛ آنزمانكه گور - تنها آرام گاه تو - تنها چاره گاه تو خواهد بود چه شيرين است مرگ را در آغوش گرفتن بگزار آرام بگيرم من حتي از خودم بدم مي آيد و از تمام آدمهايي كه عاشق مي شوند و حتي ... از تمام آدمهاي خوب . بگزار آرام بميرم بگزار آرام بگيرم . از مجموعه اشعار " گرداب در گور "
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387 13:44 توسط الف - گرداب |
|
